อย่าอ่อนแอ จงจำไว้ว่า...ครั้งนึง เราก็มีสิ่งจดจำที่สวยงามที่สุดในชีวิต ดีกว่าบางคนที่เค้ายังไม่เคยได้สัมผัส

อย่าร้องไห้ฟูมฟาย เพราะ....คนรอบข้างเค้าจะเจ็บไปด้วย

อย่าโทษตัวเอง เพราะ...บางครั้งเราก็ไม่รู้ตัวเราหรอก ว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันผิดหรือถูก เอเราตัดสินใจทำไปแล้ว ก็จงก้าวต่อไป

ขณะที่กูเขียนถึงมึงเนี่ย รู้มั้ย กูก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่เหมือนกันว่ะ กูสงสารมึง ห่วงมึง แต่กูทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ แม่ง ทรมารจิงว่ะ
ขอให้มึงเข้มแข็งเร็วๆว่ะ กูคนนี้จะคอยเป็นไม้ท่อนนึง ที่คอยค้ำต้นไม้ต้นนึงเวลาที่ต้นไม้ต้นนี้มันโดนลมพายุพัดผ่าน และกูจะพยายามไม่ให้ต้นไม้ต้นนี้ล้มโดยง่ายๆ แม้ว่า..กูจะเป็นไม้แค่ท่อนเดียวก็ตาม
รักมึงว่ะ เพื่อนรัก.....